Mąż alkoholik obwinia mnie o wszystko

Pije, a potem mówi, że to przez Ciebie? Skąd bierze się obwinianie, co mu odpowiedzieć i gdzie szukać wsparcia dla siebie.

Marcin Rabczewski

Marcin Rabczewski, psycholog

6 min czytania·

W skrócie

Obwinianie żony to częsty sposób, w jaki osoba pijąca ucieka od własnej winy. To nie Ty powodujesz jego picie. Przestań się tłumaczyć, mów krótko i poszukaj wsparcia dla siebie w poradni albo w grupie Al-Anon.

W tym tekście11 części
  1. 01Dlaczego on zrzuca winę na mnie?
  2. 02Czy to naprawdę może być moja wina?
  3. 03Po czym poznać, że już w to uwierzyłam?
  4. 04Co mu odpowiedzieć, gdy zaczyna obwiniać?
  5. 05Czego unikać?
  6. 06Jak odzyskać zaufanie do siebie?
  7. 07Co z pieniędzmi?
  8. 08Gdzie szukać wsparcia dla siebie?
  9. 09Kiedy trzeba działać od razu?
  10. 10Jeden krok na dziś
  11. 11FAQ

Piątek, późny wieczór. Mąż wraca po kilku piwach i od progu zaczyna: „Gdybyś mnie nie wkurzała, nie musiałbym pić”.

Ty myślisz, co tym razem zrobiłaś źle. Może obiad był za późno. Może za dużo mówiłaś.

Następnego dnia starasz się bardziej. A wieczorem wszystko się powtarza.

Dlaczego on zrzuca winę na mnie?

Bo przyznanie, że ma problem z alkoholem, jest dla niego zbyt trudne. Łatwiej znaleźć winnego obok.

Obwinianie innych to sposób, w jaki psychika chroni się przed wstydem. Dzięki temu może dalej pić i nie czuć się z tym źle.

Najczęściej słyszysz takie zdania:

  • „Piję przez ciebie.” Picie ma być skutkiem Twojego zachowania.
  • „Każdy by pił z taką żoną.” Ma Cię przekonać, że jesteś trudna.
  • „Przesadzasz, nic się nie stało.” Podważa to, co widzisz na własne oczy.
  • „To ty masz problem.” Odwraca uwagę od siebie.

Czy to naprawdę może być moja wina?

Nie. Nikt nie powoduje cudzego uzależnienia. Ani kłótnie, ani zmęczenie, ani Twój charakter.

On może mieć trudne uczucia. Może być zły, zestresowany, nieszczęśliwy. Ale to on sięga po butelkę.

Nie jesteś przyczyną jego picia. Nie jesteś też jego lekarstwem.

Kiedy słyszysz to latami, zaczynasz w to wierzyć. To zrozumiałe. Właśnie dlatego warto powtarzać sobie prawdę.

Po czym poznać, że już w to uwierzyłam?

Obwinianie działa powoli. Zobacz, czy coś z tego jest o Tobie:

  1. Chodzisz na palcach. Pilnujesz każdego słowa, żeby go nie zdenerwować.
  2. Tłumaczysz go przed innymi. Mówisz rodzinie, że jest chory albo zmęczony.
  3. Przepraszasz za rzeczy, których nie zrobiłaś. Byle był spokój.
  4. Sprawdzasz, ile wypił. Liczysz butelki i szukasz schowków.
  5. Czujesz się winna, gdy odpoczywasz. Jakby wszystko zależało od Ciebie.

Takie życie, podporządkowane cudzemu piciu, ma swoją nazwę. Więcej przeczytasz w tekście o współuzależnieniu.

Co mu odpowiedzieć, gdy zaczyna obwiniać?

Nie tłumacz się i nie kłóć z osobą po alkoholu. Każda dyskusja daje mu nowe powody.

Powiedz tak: „Nie zgadzam się. Za swoje picie odpowiadasz Ty”. I zakończ rozmowę.

Gdy jest trzeźwy, powiedz tak: „Kiedy pijesz i mówisz, że to przeze mnie, czuję się poniżona. Nie będę tego dłużej słuchać”.

Gdy po alkoholu zaczyna od nowa, powiedz tak: „Porozmawiamy, jak będziesz trzeźwy”. Wyjdź do innego pokoju albo na spacer.

Czego unikać?

  • Kłótni o to, kto ma rację. Po alkoholu nie wygrasz żadnej rozmowy.
  • Szukania sposobu, żeby nie pił. Nie ma takiego obiadu ani takich słów.
  • Ukrywania problemu przed bliskimi. Sekret odcina Cię od wsparcia.
  • Brania na siebie jego obowiązków. Gdy wszystko załatwiasz za niego, picie nie ma skutków.

Jak odzyskać zaufanie do siebie?

Po latach obwiniania trudno ufać własnym oczom. Zaczynasz pytać, czy naprawdę wypił, czy może Ci się wydaje.

  • Zapisuj fakty. Datę, co się stało i co powiedział, bez ocen.
  • Mów o tym komuś zaufanemu. Inna osoba łatwiej zobaczy, co jest normalne, a co nie.
  • Wróć do tego, co lubiłaś. Spotkania, hobby, rzeczy, które zniknęły przez jego picie.

Gdy znowu słyszysz, że przesadzasz, powiedz sobie w myślach: „Widzę to, co widzę”.

Co z pieniędzmi?

Picie często idzie w parze z długami i znikającymi pieniędzmi. To też sprawa Twojego bezpieczeństwa.

Miej własne konto, do którego on nie ma dostępu. Sprawdzaj, jakie macie wspólne kredyty. Nie podpisuj niczego pod presją.

Powiedz tak: „Nie dam pieniędzy, dopóki pijesz. Opłacę rachunki sama”.

Gdzie szukać wsparcia dla siebie?

Poradnie leczenia uzależnień przyjmują rodziny bezpłatnie i bez skierowania. Możesz przyjść sama, nawet jeśli mąż nie przyznaje się do problemu.

Są też grupy Al-Anon dla bliskich osób pijących. Usłyszysz tam historie podobne do swojej.

Jeśli zastanawiasz się, co zrobić z jego niechęcią do leczenia, przeczytaj tekst mąż alkoholik nie chce się leczyć.

Kiedy trzeba działać od razu?

Jeśli mąż popycha, bije, niszczy rzeczy albo grozi, to przemoc. Nie musisz czekać, aż będzie gorzej.

Niebieska Linia działa pod numerem 800 120 002. W bezpośrednim zagrożeniu dzwoń na 112. Jeśli masz myśli, że nie dasz rady dalej żyć, zadzwoń na telefon zaufania 116 123.

Jeden krok na dziś

Zapisz jedno zdanie, którym mąż najczęściej Cię obwinia. Pod spodem napisz swoją odpowiedź, na przykład: „Za swoje picie odpowiadasz Ty”.

Przeczytaj ją kilka razy na głos. Nie musisz mówić jej mężowi. Wystarczy, że Ty zaczniesz w nią wierzyć.

Gdy następnym razem usłyszysz jego zarzut, przypomnij sobie to zdanie. Nie musisz go przekonywać. Wystarczy, że sama wiesz, jak jest.

FAQ

Czy mąż przestanie mnie obwiniać, jeśli przestanie pić?

Czasem tak, czasem nie. Nawyk szukania winnego bywa silny także bez alkoholu. Dlatego leczenie powinno dotyczyć nie tylko picia, ale też tego, jak traktuje bliskich.

Czy powinnam od niego odejść?

To Twoja decyzja i nie musisz jej podejmować od razu. Jeśli jest przemoc, najważniejsze jest Twoje bezpieczeństwo. W poradni możesz spokojnie przemyśleć wszystkie możliwości.

Co powiedzieć dzieciom?

Dzieci słyszą więcej, niż myślimy. Powiedz im prosto: „Tata pije, bo jest chory, to nie wina mamy ani wasza”. Nie muszą znać szczegółów.

Ten tekst ma charakter informacyjny i nie zastępuje kontaktu ze specjalistą ani diagnozy. Jeśli jest naprawdę ciężko: 116 123 (dorośli), 116 111 (dzieci i młodzież), 112 przy bezpośrednim zagrożeniu.

Co możesz zrobić dalej

Test jest przesiewem i samooceną, nie diagnozą. Wynik nie zastępuje rozmowy ze specjalistą.

Przeczytaj też