Narcyz po rozwodzie: jak utrzymać kontakt przy dzieciach

Były mąż wciąż Cię rani przy oddawaniu dzieci? Jak ograniczyć rozmowy do minimum i co mówić, żeby nie wciągał Cię w kłótnie.

Marcin Rabczewski

Marcin Rabczewski, psycholog

6 min czytania·

W skrócie

Rozwód nie kończy kontaktu, gdy macie dzieci. Możesz jednak zmienić jego zasady. Rozmawiaj tylko o dzieciach, krótko i na piśmie. Nie tłumacz się i nie wchodź w spory. Jego zachowania nie zmienisz, swoje reakcje tak.

W tym tekście9 części
  1. 01Dlaczego po rozwodzie wcale nie jest łatwiej
  2. 02Co to znaczy „kontakt równoległy”
  3. 03Jak pisać, żeby nie wchodzić w kłótnie
  4. 04Dlaczego tak trudno nie odpowiadać na zarzuty
  5. 05Co mówić przy oddawaniu dzieci
  6. 06Co zrobić, gdy wciąga dzieci
  7. 07Kiedy to już coś więcej niż trudny kontakt
  8. 08Jeden krok na dziś
  9. 09FAQ

Piątek, osiemnasta, parking pod blokiem. Oddajesz córkę z plecakiem, a on mówi tak, żeby słyszała: „Znowu się spóźniłaś, jak zawsze”.

Uśmiechasz się do małej, wsiadasz do auta i dopiero tam drżą Ci ręce. Myślałaś, że po rozwodzie będzie spokój. A on dalej wie, jak Cię trafić.

Ten tekst jest o tym, jak przetrwać ten kontakt. Nie musisz go wygrać. Wystarczy, że przestanie Cię tyle kosztować.

Dlaczego po rozwodzie wcale nie jest łatwiej

Bo dzieci zostają wspólne. A to oznacza, że on ma powód, żeby się odzywać.

Jeśli w małżeństwie kontrolował, krytykował albo obwiniał, często robi to dalej. Tylko innymi drogami.

  • Przez dzieci. Pyta je, co robisz, z kim się spotykasz.
  • Przez terminy. Zmienia godziny w ostatniej chwili.
  • Przez wiadomości. Pisze długie teksty pełne zarzutów.
  • Przez innych. Opowiada znajomym swoją wersję rozwodu.

Nie musisz wiedzieć, czy to „narcyz”. Liczy się to, co robi i jak się po tym czujesz.

Co to znaczy „kontakt równoległy”

To sposób na rodzicielstwo bez bliskiej współpracy. Każde z was wychowuje dzieci po swojemu, a rozmowy dotyczą tylko spraw praktycznych.

Nie umawiacie się na kawę. Nie omawiacie uczuć. Nie wracacie do przeszłości.

Rozmawiacie o tym, kto odbiera dziecko, o której i co z lekami na katar. Tyle.

Nie musicie być zgodnymi rodzicami. Wystarczy, że dzieci nie są w środku Waszej wojny.

Wiele kobiet czuje, że to za mało. Że powinny się dogadać „dla dobra dzieci”. Ale dogadać się można tylko z kimś, kto też tego chce.

Jak pisać, żeby nie wchodzić w kłótnie

Najprościej przenieść kontakt na wiadomości. Wtedy masz czas na odpowiedź i wszystko jest zapisane.

Każda wiadomość od Ciebie może mieć cztery cechy:

  1. Krótka. Dwa, trzy zdania, nie więcej.
  2. Rzeczowa. Same fakty: dzień, godzina, miejsce.
  3. Uprzejma. Bez ironii i bez złośliwości.
  4. Zamknięta. Kończy temat, nie otwiera nowego.

Gdy przyśle Ci długi tekst z zarzutami, odpowiedz tylko na część o dziecku. Resztę pomiń.

Powiedz tak: „Dziękuję za informację. Odbiorę Zosię w sobotę o dziesiątej”.

Dlaczego tak trudno nie odpowiadać na zarzuty

Bo przez lata uczyłaś się, że trzeba się bronić. Że jeśli wyjaśnisz wszystko dokładnie, on w końcu zrozumie.

Zwykle nie rozumie. Każde Twoje wyjaśnienie daje mu nowy temat do sporu. Im dłużej piszesz, tym dłużej trwa kłótnia.

Milczenie na zarzuty nie znaczy, że się z nimi zgadzasz. Znaczy, że nie dajesz im paliwa.

Na początku będzie Cię kusiło, żeby jednak odpisać. Pomaga prosty sposób.

Napisz odpowiedź w notatkach, nie w rozmowie z nim. Przeczytaj ją rano i usuń wszystko, co nie dotyczy dzieci.

Często zostaje jedno zdanie. I to jest dokładnie ta wiadomość, którą warto wysłać.

Co mówić przy oddawaniu dzieci

Spotkania twarzą w twarz są najtrudniejsze. Tu łatwo dać się sprowokować, a dzieci patrzą.

Skróć je do minimum. Przekazanie może trwać minutę. Dzień dobry, plecak, leki, do widzenia.

Gdy zaczyna komentować, powiedz tak: „Nie będę o tym rozmawiać przy dzieciach”. Potem odwróć się do dziecka i pożegnaj się z nim ciepło.

Jeśli dalej naciska, powiedz tak: „Napisz mi to w wiadomości, odpowiem jutro”. To nie ucieczka. To wybór miejsca, gdzie masz więcej spokoju.

Możesz też umówić przekazanie w miejscu publicznym. Pod szkołą, przy przedszkolu, w obecności drugiej osoby.

Co zrobić, gdy wciąga dzieci

To boli najbardziej. Słyszysz od syna: „Tata mówi, że to przez ciebie nie mieszkamy razem”.

Nie odpowiadaj tym samym. Dziecko nie ma być sędzią ani posłańcem.

Powiedz tak: „Dorośli czasem widzą rzeczy inaczej. Ty nie musisz wybierać. Kochamy cię oboje”.

Nie wypytuj dziecka po powrocie, co mówił tata. Nie przekazuj przez nie wiadomości. Jeśli chcesz, przeczytaj też, co powiedzieć dziecku o rozwodzie.

Kiedy to już coś więcej niż trudny kontakt

Są sytuacje, w których nie wystarczą krótkie wiadomości.

  • Grozi Ci. Wprost albo „żartem”.
  • Śledzi Cię. Pojawia się pod domem, sprawdza, gdzie jesteś.
  • Krzywdzi dzieci. Słowem albo ręką.
  • Nie oddaje dzieci. Albo straszy, że je zabierze.

Wtedy nie radź sobie sama. Zapisuj daty i zachowuj wiadomości. Sprawy prawne omów z prawnikiem.

Niebieska Linia działa pod numerem 800 120 002. W bezpośrednim zagrożeniu dzwoń na 112.

Jeden krok na dziś

Przeczytaj ostatnią wiadomość, którą do niego wysłałaś. Policz, ile w niej zdań nie dotyczy dzieci.

Następną napisz inaczej. Same fakty, najwyżej trzy zdania, bez tłumaczenia się. Zanim ją wyślesz, odczekaj godzinę.

Nie chodzi o to, żeby on się zmienił. Chodzi o to, żebyś Ty mniej się nakręcała.

FAQ

Czy mogę w ogóle nie rozmawiać z byłym mężem?

Zwykle się nie da, gdy macie wspólne dzieci. Możesz jednak ograniczyć kontakt do wiadomości o sprawach praktycznych. Sposób kontaktu warto ustalić na piśmie, a sprawy prawne omówić z prawnikiem.

Co zrobić, gdy nie odpisuje na ważne sprawy?

Napisz jedną krótką wiadomość z pytaniem i terminem odpowiedzi. Zachowaj ją i nie wysyłaj kolejnych w złości. Jeśli sprawa dotyczy zdrowia dziecka, podejmij decyzję sama i poinformuj go.

Jak nie płakać po każdym spotkaniu z nim?

Daj sobie czas po przekazaniu: kwadrans w aucie, spacer, telefon do bliskiej osoby. Te emocje są normalne. Z czasem, gdy kontakt jest krótszy, zwykle słabną.

Ten tekst ma charakter informacyjny i nie zastępuje kontaktu ze specjalistą ani diagnozy. Jeśli jest naprawdę ciężko: 116 123 (dorośli), 116 111 (dzieci i młodzież), 112 przy bezpośrednim zagrożeniu.

Co możesz zrobić dalej

Test jest przesiewem i samooceną, nie diagnozą. Wynik nie zastępuje rozmowy ze specjalistą.

Przeczytaj też